Jaidy van Mourik
16 October 2025
Jorn Triep
3 December 2025Turnen en studie | "Terugvechten naar de top"
Credits coverfoto: Loran De Munck.
Na een zware kruisbandblessure werkt turner Amine Abaidi vastberaden aan zijn comeback. Als student aan het Johan Cruyff College Amsterdam kiest hij bewust voor een opleiding die turnen en studie optimaal combineert. Zijn focus is gericht op één groot doel: deelnemen aan de Olympische Spelen van Los Angeles 2028.
Een geconcentreerde Amine Abaidi in de turnhal.
Toekomst na blessure
De blessure kwam op het slechtst denkbare moment. “Ik had mijn kruisband afgescheurd tijdens een EK-kwalificatie,” vertelt Amine. “Daardoor miste ik het EK dit jaar en het WK dat nu bijna begint. Dat was zwaar.” Toch probeert hij nuchter te blijven. “Herstellen is mentaal net zo zwaar als fysiek. Je moet elke dag opstaan met discipline, je krachtprogramma’s afwerken en je hoofd erbij houden. Dat is soms moeilijk, maar het hoort erbij.”
De turner heeft in zijn carrière vaker met blessures te maken gehad, maar nooit eerder met één van deze omvang. “Dit is de eerste keer dat ik geopereerd ben,” zegt hij. “Ik heb mijn knieschijf gebroken, mijn enkelbanden aan beide kanten gescheurd... Telkens als ik net weer op niveau kwam, gebeurde er iets. Daardoor kon ik nooit echt lang laten zien wat ik kon. Nu wil ik na deze revalidatie eindelijk bewijzen wat ik waard ben.”
“De bondscoach vertelde me later dat hij me graag in het team had gehad. Dat was dubbel. Fijn om te horen dat ik het niveau wel had en goed genoeg was, maar ook frustrerend omdat het niets veranderde. Nu motiveert het me juist om in 2028 in Los Angeles wél op de mat te staan.”
Die motivatie haalt hij vooral uit zijn geloof en zijn toekomstvisie. “Ik geloof dat alles met een reden gebeurt,” vertelt hij. “Je pad ligt al vast en het is aan jou om het te bewandelen. Dat helpt me om rustig te blijven en niet te snel te willen gaan.”
Ook de steun van zijn familie speelt een grote rol. “We zijn thuis met zeven kinderen,” lacht hij. “Ik krijg van iedereen steun. Bij de een kan ik lachen, bij de ander praat ik even. Mijn ouders hebben me er echt doorheen geholpen.” Sport zit sowieso in de familie: zijn zusje doet topsportturnen en zijn broertjes voetballen of trainen in vechtsport. Die omgeving zorgt ervoor dat motivatie en discipline bijna vanzelfsprekend aanvoelen.
Een pijnlijk moment in zijn carrière was het mislopen van de Olympische Spelen 2021, waar hij op de reservelijst stond. “De bondscoach vertelde me later dat hij me graag in het team had gehad,” zegt Amine, “dat was dubbel. Fijn om te horen dat ik het niveau wel had en goed genoeg was, maar ook frustrerend omdat het niets veranderde. Nu motiveert het me juist om in 2028 in Los Angeles wél op de mat te staan.”
Gestructureerd blijven
De focus ligt nu volledig op herstel. Vier maanden na zijn operatie werkt hij gedisciplineerd aan zijn terugkeer. “Ik train nu vooral met de fysiotherapeut en doe specifieke kracht- en ringoefeningen,” legt hij uit. “Langzaam bouw ik dat weer op naar echt turnen. Ze zeggen dat het negen tot twaalf maanden duurt, maar ik hoop natuurlijk dat het sneller gaat.” De combinatie van turnen en studie helpt hem om gestructureerd te blijven. “Wat ik bij Sport & Business aan het Johan Cruyff College Amsterdam leer, pas ik direct toe in mijn sport,” zegt hij. “Op de oplediding heb ik geleerd dat als je dingen laat liggen, het zich opstapelt. Dat is in de sport net zo. Dus pak ik dingen nu meteen aan, ook in mijn training.”
Amine Abaidi met het team.
"Herstel is onderdeel van presteren"
Door zijn blessure heeft hij ook geleerd om anders met rust en herstel om te gaan. “Ik wil altijd vooruit, maar soms is te snel gaan niet goed,” vertelt hij. “Ik heb geleerd dat herstel ook onderdeel is van presteren. Dat besef heeft me sterker gemaakt, niet alleen fysiek maar ook mentaal.” Zijn korte-termijndoel is om volledig fit te worden en weer te kunnen deelnemen aan internationale toernooien. Op de lange termijn kijkt hij verder vooruit. “Mijn droom is om de Olympische Spelen van 2028 te halen,” zegt hij vastberaden. “Als ik daar een finale kan bereiken op vloer of sprong, dan is mijn missie geslaagd. En een medaille zou natuurlijk de kers op de taart zijn.”
Aan het einde van het gesprek klinkt er rust, maar ook overtuiging in zijn stem. “Ik weet wat ik kan en wat mogelijk is,” zegt hij. “Opgeven zou zonde zijn. Ik blijf geloven, werken en trainen. Alles gebeurt met een reden.”
Amine Abaidi voor TeamNL in de turnhal. Credits foto: Loran De Munck.
